Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου 2016
Σάββατο 3 Δεκεμβρίου 2016
Δημιουργική γραφή attempt #3
Here's a little new one..
1.
ντόπιο
2.
εφιάλτης
3.
ανάλυση
4.
φωτογραφία
5.
αριστούργημα
Ποτέ
δεν περίμεναν ότι θα τους εμφανιζόταν τόσο ξαφνικά μια τέτοια ευκαιρία να
ανανεώσουν την καθημερινότητά τους και να ξαναθυμηθούν τις βαθιά κρυμμένες τους
ανάγκες και ελλείψεις. Η άρνηση του εαυτού τους υπό την πίεση των υποχρεώσεων
είχε γίνει ένας εφιάλτης στον ύπνο κι ένα αγκάθι στον ξύπνιο.
![]() |
| The Lovers - Rene Magritte (1928) |
Ήταν
πραγματικά άξια θαυμασμού η αφοσίωση που έδειχναν -μέχρι πρότινος τουλάχιστον-
στις αρχές και στα πρέπει, αν κρίνει κανείς ότι αμελούσαν τις προσωπικές
ανάγκες τους ελέω της εργασιομανίας και του καθωσπρεπισμού. Γι’ αυτό ακριβώς
δεν άφησαν τη γνωριμία τους να περάσει ανεκμετάλλευτη. Πίστευαν εξ αρχής ότι η
συνένωσή τους θα σηματοδοτούσε το τέλος της ισοπέδωσης και απαξίωσης του εαυτού
τους.
Ωστόσο,
ήταν πλήρως συνειδητοποιημένοι ότι αυτή η τρέλα τούς έβαζε μέσα σε μονοπάτια,
άγνωστα στη μέχρι τώρα πορεία τους. Κι αυτό φρόντιζε σαφώς, να τους το
υπενθυμίζει ο περίγυρός τους˙ οι ενστάσεις από συγγενείς και φίλους, ντόπιους
και νεοφερμένους, είχαν γίνει ένα βουητό που κατάφερναν όμως να το απομονώσουν
απ’ το ακουστικό τους πεδίο. Σε τελική ανάλυση, όλα τους εμφανίζονταν μπροστά
τους σαν μια φωτεινή και ολοκάθαρη φρεσκοεμφανισμένη φωτογραφία.
Το
μόνο που απέμενε ήταν να βρουν μία κοινή συνισταμένη, χωρίς ψέματα και
υπεκφυγές. Κάτι που θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα αρμονικό αποτέλεσμα μέσα
απ’ τις ατέλειες της συνύπαρξής τους. Ήταν εντελώς πεπεισμένοι ότι μόνο τέτοιου
είδους συμβιβασμοί θα κατάφερναν να μετατρέψουν μια απλή επικοινωνία σε αυτό
που τους άξιζε: ένα αριστούργημα της συνύπαρξης μεταξύ δύο σύγχρονων ανθρώπων.
Το δέσιμο μεταξύ τους ήταν
αναπόφευκτο,
οι καρδιές τους σκιρτούσαν σε κάθε βλέμμα.
οι καρδιές τους σκιρτούσαν σε κάθε βλέμμα.
Δεν ήξεραν τι επρόκειτο
να ακολουθήσει
αν και, αυτό, από μόνο του, για μοναδική φορά,
έφερνε τον ήλιο μέσα στην τροχιά της ύπαρξή τους.
αν και, αυτό, από μόνο του, για μοναδική φορά,
έφερνε τον ήλιο μέσα στην τροχιά της ύπαρξή τους.
Σάββατο 26 Νοεμβρίου 2016
Darling
«...βοήθεια, χριστιανοί, κοντεύω να φλιπάρω
εγώ για 'κείνον χάνομαι κι εκείνος ούτε με ξέρει
αχ να 'μουνα αεράκι, καπνός από τσιγάρο
στο στήθος του να μπαίνω κι εκείνος ας μη με θέλει
βοήθεια, χριστιανοί, κοντεύω να φλιπάρω
ζηλεύω όποια του μιλά και όποια τον κοιτάει
μα πιο πολύ ζηλεύω εκείνη π’ αγαπάει
σαν τρέμει το κορμάκι του και σαν λιγοθυμάει...»
εγώ για 'κείνον χάνομαι κι εκείνος ούτε με ξέρει
αχ να 'μουνα αεράκι, καπνός από τσιγάρο
στο στήθος του να μπαίνω κι εκείνος ας μη με θέλει
βοήθεια, χριστιανοί, κοντεύω να φλιπάρω
ζηλεύω όποια του μιλά και όποια τον κοιτάει
μα πιο πολύ ζηλεύω εκείνη π’ αγαπάει
σαν τρέμει το κορμάκι του και σαν λιγοθυμάει...»
![]() |
Πέμπτη 24 Νοεμβρίου 2016
Σάββατο 19 Νοεμβρίου 2016
Αujourd'hui. Ηier. Τoujours.
-Pssst... Don't you want to know more..?!
-You.. you saw her, didn't you?
-Yeah, we saw her. She slid us into the pocket of her blouse... against her breast!
-And... and.. is she pretty?
-Umm.. not bad.. Beautiful. No, just pretty! No... beautiful.
-What does she want from me?
-She's broke and she wants a reward for giving the album back. Or, maybe she collects ID pictures too. That's it. And since she's already got us, she wants to swap us for a one-eyed bloke with a moustache!
-....?!
-Of course not you git. She's in love.
-But... but..... I don't even know her!
-Of course you do. You do know her.
-How long for?
-A long time ago...... Forever.... in your dreams.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



