Darwin's omission

    Να και κάτι που δε φρόντισε ο Κάρολος να επισημάνει. Όλες οι θεωρίες αμφισβητούνται, κάθε σημείο τους μπορεί ν'αποτελέσει αφορμή διχογνωμίας αλλά και έναυσμα επέκτασής τους, βάσει νεότερων αποδεικτικών στοιχείων. Μία θεωρία είναι και αυτή της εξέλιξης. Όχι απλώς δεδομένη σαν αξίωμα, η επιστήμη φροντίζει να ξεσκονίζει κάθε σπιθαμή της ανθρωπότητας. Οι μηχανισμοί της εξέλιξης, ανεξάρτητα του ρυθμού και της πορείας της, διέπονται από προσαρμογή. Φαίνεται στατική αλλά επί της ουσίας είναι δυναμική.
   Ο ακριβής ορισμός του πρωταγωνιστή της εξέλιξης, του λεγόμενου «γονιδίου» είναι ακόμα ανολοκλήρωτος. Το ίδιο συμβαίνει και για το αναπόσπαστο συστατικό της ζωής, αυτό που πολλοί το λένε «αγάπη». Όσο και να προσπαθείς να την ορίσεις, ξοδεύεις λέξεις χωρίς εν τέλει να μπορείς να την περιγράψεις πλήρως. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ενυπάρχει μέσα στην εξέλιξη της ζωής εκ των ων ουκ άνευ. Αλλάζει μορφές, διάρκεια και ένταση, οι αλλαγές της είναι φανερές στους οργανισμούς. Προχωράει μπροστά, χρησιμοποιώντας ως βάση το παρελθόν αλλά ποτέ δεν είναι εντελώς ίδια. Σ' αυτό έγκειται η μοναδικότητά της. Και σ'αυτούς που την έχουν ζήσει, τίποτα δεν είναι ίδιο. Δε ζεις χωρίς αυτήν. Δεν εξελίσσεσαι σαν ον, χάνεις την ουσία της ύπαρξής σου. Love's inside our evolution...

Δημιουργική γραφή attempt #2

Μην τα ξαναλέμε τα εισαγωγικά. Είναι προφανές ότι το παιχνίδι είναι εθιστικό. 

1. Δάνειο

2. Τρίχες

3. Πάγκος

4. Κλειδιά

5. Ήλιος

     Σφαλισμένα παντζούρια και τα ξύλινα στόρια τραβηγμένα μέχρι το πάτωμα. Κατάλαβε ότι είχε ξημερώσει όταν άκουσε τα σπουργίτια κι όταν μια μικρή αχτίδα ήλιου πέρασε απ'το στραβό φύλλο της γρίλιας. Άλλη μια Δευτέρα στα μέσα της άνοιξης. Σκέφτεται πότε κιόλας πέρασε. Και πού να'ναι κρυμμένη η υπόλοιπη.

-Επ ξυπνήσαμε; αγουροξυπνημένα μάτια, μαλλιά μπλεγμένα και ύφος παραπονιάρικου γατιού. Κάνε πως δε με είδες. Ο καφές σου είναι στον πάγκο, βάλε πόση ζάχαρη θες..

-Περίμενε, άσ'τον καφέ, είναι κλειδωμένα κάτω.. να πάρει η ευχή με τις φοβίες των ενοίκων.. Φοράει τα παπούτσια λυτά και βάζει τα κλειδιά στην τσέπη της πιτζάμας. Πίνει μια γουλιά.

-Φτουυ.. πίκραα.. ζάχαρη ούτε στάλα;

-Σε είπα βάλε όση θες.

Τον παρατάει στο τραπεζάκι κι ανοίγει την πόρτα. Η διαφορά θερμοκρασίας απ'το σαλόνι στο διάδρομο σηκώνει τις τρίχες και ξυπνάει το σώμα για τα καλά.

     Γυρίζει στο διαμέρισμα και κάθεται στον καναπέ. Η τηλεόραση έπαιζε ξεχασμένη από το βράδυ ταινία και τώρα ειδήσεις. Στα παράθυρα μιλάνε για καταθέσεις, δάνεια, οφειλές. Ξύπνησε ο λαός.

-Πού είναι ο καφές γαμώ τ.. Ξανασηκώθηκε. 5 βαθμοί έξω. Άνοιξη σε λέει μετά.

Knowing each other

"Getting to know others in the way that fosters closeness means coming to understand them from their own perspective. This is substantially different from how we usually “know” people. We tend to believe we know someone when we’ve interacted with him a lot and developed our own theory of “how he is.” But to create closeness you must, above all else, understand how he sees himself.

Once you can see him from his own perspective, the next step is to start communicating that you care about him. In other words, show him you’re interested, engaged, and invested in his happiness and well-being. This doesn’t mean becoming “concerned” or worried about his well-being, which is really just you dumping your anxieties onto the other person, it simply means communicating that he matters to you."

from Loneliness Has an Antidote and You’ll Never Guess What It Is:
http://psychcentral.com/blog

Once upon a time..

Αα και επίσης, ο πολύς ο Oscar Wilde βλάπτει..
“If you are not long, I will wait for you all my life.”

Καλειδοσκόπιο

Καλός. Είδος. Σκοπός.

     Από μικρή ηλικία είχαμε μία κάποια ιδιαίτερη αίσθηση όταν το στήναμε στο μάτι και μπροστά στο έντονο φως, με την παραμικρή κίνηση του χεριού μας, χαζεύαμε τις μαγικές εναλλαγές των σχημάτων και των χρωμάτων. Όπως και να το κάνεις, ακόμα και τώρα καταφέρνει αυτό το παιχνίδι να σε συνεπαίρνει. Κοιτάς μέσα του και συνειδητοποιείς πώς γίνεται με μερικά τόσο απλά πραγματάκια, καθρέφτες και χρωματιστά γυαλιά, το μάτι σου να χάνεται στους στροβιλισμούς και τις παράξενες μορφές. Υπερβαίνεις τη λεπτή γραμμή του αληθινού. Ζεις τη στιγμή όπου η πραγματικότητα συγχέεται με το όνειρο. Λάμψεις και σκιές σε απόλυτη αρμονία. Η γεωμετρία και η ασάφεια στο μεγαλείο τους. Αόριστες και συνάμα συμμετρικές συνθέσεις. Λίγο μόνο φως και οι κύκλοι και οι γραμμές δημιουργούν μοτίβα που θες να τα αποτυπώσεις στο κεφάλι σου.

     Κι όσο ο καρπός γέρνει κυκλικά τόσο έρχονται εικόνες που ξέρεις ότι δε θα τις ξαναδείς ακριβώς όπως τις βλέπεις. Γιατί κάθε στιγμιότυπο είναι μοναδικό. Προσπαθείς να κρατάς όσο το δυνατόν περισσότερο ανοιχτά τα μάτια με τις διεσταλμένες κόρες, μη τυχόν και με το ανοιγόκλεισμα των βλεφάρων χάσεις κάποια καινούργια εικόνα. Έτσι μαθαίνει από νωρίς το παιδικό μυαλουδάκι ότι καθετί που θα εμφανιστεί δεν πρόκειται να επαναληφθεί. Οι εικόνες, όσο και να το επιδιώξεις, δε θα 'ναι ποτέ τους οι ίδιες.

Το ίδιο και οι στιγμές.

Η επανάληψή τους ποτέ δεν πετυχαίνει 

και δεν ωφελεί να προσπαθείς να τις ξαναφτιάξεις όπως ήταν. 

 

Γι' αυτό κάθε εικόνα και στιγμή, που μπορεί ανά πάσα ώρα να φύγει, να τη ζεις όπως σου ήρθε. Όχι μοιρολατρικά˙ όταν δε σου αρέσει να την αλλάζεις. Αλλά να τη ζεις.

Ίσως τελικά και η ίδια η ζωή να 'ναι ένα μαγικό καλειδοσκόπιο!